الاخرة و الزهد عندالعارف تنزه ما عما يشغل سره عن الحق و تكبر على كل شىء غيرالحق . يكى از اشتباهات اين است كه مىگويند تقويت روح مساوى است با تضعيف بدن و تقويت بدن مساوى است با تضعيف روح . اين اشتباه ناشى از آن است كه خيال كرده‌اند تسليم شدن به تمايلات شهوانى مساوى است با تقويت بدن و تسليم نشدن به آنها مساوى است با تضعيف آن . قطعاً اين فرض صحيح نيست . نيرومندى بدن تابع شرايط ديگرى است از غذاى سالم و كافى و ورزش . حتى غذاى كافى آن نيست كه انسان در روز حتماً يك كيلو مواد غذايى مصرف كند ، بسيارى از اين غذاها جذب نشده دفع مىشود ، بلكه به عقيدهء امثال ابن سينا ممكن است بدن نيروى خود را از ما فوق يعنى از نفس بگيرد ( اشارات ، نمط دهم ) . معمولًا پيروان شهوات بدنى ، هم ضعيف النفس و هم ضعيف البدن مىباشند . برعكس ، كسانى هستند كه تقويت روح كرده و تقويت بدن هم كرده‌اند . على عليه السلام مىفرمايد : الا و ان الشجرة البرية اصلب عوداً و الروائع الخضرة ارق جلوداً و النباتات البدوية اقوى وقوداً . زهد در اسلام غير از رهبانيت است رجوع شود به دفتر ششم مثنوى صفحهء 561 ، حكايت صياد و مناظرهء مرغ با او در حديث : * ( لارهبانية فى الاسلام . ) *